1

2

3

4

5

 

Operacja usunięcia migdałków

Wiele osób ma wyjątkowe skłonności do zapadania na grypę, zapalenie gardła, anginę, zapalenie oskrzeli. Jeżeli podobne dolegliwości powtarzają się raz po raz, nawet kilkanaście razy do roku, lekarz może zaproponować wycięcie migdałków. Dzięki temu zabiegowi pacjent powinien nabrać większej odporności na infekcje układu oddechowego. Rzecz jasna, zabieg nie jest jednak przyjemny. Wiąże się z pobytem w szpitalu, bólem, a później z kilku tygodniową rekonwalescencją w domy, podczas której ma się problemy z przełykaniem śliny i z jedzeniem. Zaleta tego zabiegu okazuje się jednak to, że należy po nim jeść lody, które jednocześnie łatwo się rozpuszczają, jak i ze względu na niska temperaturę łagodzą ból i obrzęk gardła powstałe po zabiegu. Operacje usunięcia migdałków przechodzi wiele dzieciaków w wieku przedszkolnym i szkolnym. Po tym zabiegu ich skłonność do chorowania znacznie się zmniejsza. Poza tym na zabieg ten udaje się sporo młodzieży. Sporadycznie operuje się osoby w wieku średnim i starszym. Zabieg generalnie jest prosty, lecz tak czy inaczej, powinien go wykonywać doświadczony lekarz, który ma spore doświadczenie w podobnych operacjach. Błąd podczas zabiegu mógłby bowiem niekorzystnie odbić się na zdrowiu pacjenta. Dlatego też zabieg usunięcia migdałków dokonują lekarze z kilkuletnim stażem. Młodsi zaś przyglądają się ich pracy i pomagają. Starsi lekarze natomiast są wyznaczani do bardziej skomplikowanych zabiegów.

Badanie wzroku w gabinecie okulistycznym

Każdy z nas powinien przynajmniej raz na dwa czy trzy lata wybrać się do gabinetu okulistycznego, aby zbadać wzrok. Natomiast w przypadku osób, u których już stwierdzono wadę wzroku, wizyty te powinny wypadać mniej więcej raz do roku. Podczas badania okulistycznego stwierdza się, czy dana osoba dobrze widzi, a jeżeli nie, to dobiera się dla niej odpowiednie szkła, plusowe bądź minusowe. Ponadto bada się pole widzenia, poziom nawilżenia gałek ocznych oraz wiele innych rzeczy. Solidne badania okulistyczne pozwalają wykryć nie tylko tradycyjne wady wzroku, ale też jaskrę czy zaćmę. Czasami lekarz w gabinecie okulistycznym nie dysponuje odpowiednim sprzętem, aby dokonać wszelkich możliwych badań. Wtedy wysyła on pacjenta do szpitala. Osoby, które muszą nosić okulary, nie zawsze są z tego zadowolone. Oczywiście, nie chodzi tu wyłącznie o troskę o własne zdrowie, ale też wygląd i wygodę. Dla wielu ludzi noszenie szkieł okazuje się bowiem wyjątkowo niewygodne. Ponadto nie każdemu jest do twarzy w okularach. Dlatego też wynaleziono soczewki kontaktowe. Dzięki nim można mieć korygowaną wadę wzroku, a jednocześnie ładnie wyglądać i czuć się swobodnie, be okularów na nosie. Nosząc soczewki, a należy jednak wyjątkowo dbać o higienę, gdyż w przeciwnym wypadku może łatwo dojść do zapalenia spojówek. Dlatego też moczenie soczewek w odpowiednim płynie i nie dotykanie ich brudnymi rękoma to rzecz podstawowa.

Pielęgniarka w domu opieki

Pielęgniarka z pewnością musi lubić swoją pracę i mieć do niej prawdziwe powołanie, aby w niej wytrwać. Nie jest to bowiem łatwe zajęcie. Praca pielęgniarki wymaga dużej siły psychicznej i fizycznej, znakomitego zorganizowania, energii, empatii oraz odporności na nieprzyjemne widoki i zapachy, na ludzką fizjologię. Pielęgniarki znajdują zatrudnienie w szpitalach, przychodniach, a także w domach opieki. Praca w domu opieki wydaje się szczególnie trudna, a jednocześnie bardzo odpowiedzialna. Podczas niej pielęgniarka styka się z bardzo chorymi, na ogół starymi ludźmi. Trzeba nie tylko podawać im leki i robić zastrzyki czy podłączać kroplówkę bądź zmieniać opatrunki, ale też często myć ich, przebierać, zmieniać im pieluchy, a także ich karmić. Chorzy w tak ciężkim stanie często mają tez problemy emocjonalne czy umysłowe, bywają nieprzyjemni, złośliwi, nadmiernie wymagający. Pielęgniarka musi się uodpornić na podobne zachowania i nie brać ich do siebie. Powinna okazać spory hart ducha i nie pozwolić sobą pomiatać. Gdy pacjent zachowuje się nieprzyjemnie, pielęgniarka powinna spokojnie, lecz stanowczo wyjaśnić, że sobie tego nie życzy. Na szczęście, nie wszyscy chorzy okazują się nieprzyjemni. Wielu z nich to sympatyczne, ciepłe osoby, których nie sposób nie lubić i którymi można się opiekować z prawdziwą przyjemnością. Dzięki nim pielęgniarki nie przestają lubić swojej pracy, nawet gdy bywa męcząca.

Praca dla fizjoterapeutów

Fizjoterapia jest ostatnimi czasy bardzo popularnym kierunkiem studiów. Idzie na nią sporo osób tuż po maturze, jak i takich, które są masażystami, a poprzez fizjoterapię chcą poprawić swoje umiejętności i zwiększyć zakres możliwości działania. Fizjoterapia bowiem opiera się nie tylko na różnorakich typach masażu, ale tez na wielu innych zabiegach zdrowotnych. Zazwyczaj przedstawiciele tego zawodu zajmują się osobami, które maja problemy z kręgosłupem. Praca dla fizjoterapeutów znajduje siew wielu różnych miejscach. Zatrudniają ich szpitale i przychodnie, sanatoria, centra rehabilitacji. Część fizjoterapeutów chodzi tez do pacjentów na prywatne wizyty domowe. Praca fizjoterapeuty okazuje się bardzo przyjemna i interesująca. Obejmuje ona różnorodne zabiegi, dobierane zawsze indywidualnie dla danego pacjenta i typu jego problemów zdrowotnych. Wykonując ją fizjoterapeuta wie, że robi coś ważnego i potrzebnego, ze leczy osoby, które nie raz strasznie cierpią, a przynajmniej daje im ulgę w cierpieniu. Ponadto praca ta okazuje się przyjemna, gdyż podczas wykonywania zabiegu fizjoterapeuta nie raz może pogawędzić z pacjentem na różne tematy. Czasami są to zdawkowe rozmowy, kiedy indziej zaś bardzo interesujące dyskusje. Prowadząc konwersacje, fizjoterapeuta nie może jednak zapomnieć o tym, aby wciąż wykonywać zabieg z równą intensywnością i aby o niczym ważnym podczas niego nie zapomnieć ani tez nie przegapić momentu, w którym należy zakończyć leczenie.

Praca asystentki stomatologicznej

Stomatologia jest to znakomity interes. Aktualnie bowiem wiele osób szczerze przejmuje się zdrowiem i wyglądem swojego uzębienia, a w związku z tym często odwiedza gabinet dentystyczny, prosząc o pomoc i poradę. U dentysty nie tylko leczy się ubytki czy wyrywa bardzo chore zęby lub wstawia mostki i koronki, ale też dokonuje zabiegów estetycznych, jak piaskowanie i odkamienianie. Rzecz jasna, każdy dentysta, aby pracować szybko i sprawnie, potrzebuje asystentki stomatologicznej. Asystentka zarabia oczywiście mniej od lekarza, gdyż jest gorzej wykształcona, a jej praca niesie z sobą mniejszą odpowiedzialność. Jednak jej pensja i tak okazuje się przyzwoita, a praca jest pewna i stabilna. Wśród obowiązków asystentki stomatologicznej znajduje się podawanie dentyście narzędzi, sporządzanie różnorakich mikstur, dezynfekcja narzędzi, sprzątanie gabinetu, umawianie pacjentów na wizyty oraz zamawianie materiałów, które się zużywają. Asystentka powinna być osobą dobrze zorganizowaną, zaradną, obowiązkową, a przy tym uprzejmą i grzeczną. Oczywiście, konieczna jest też stosowna wiedza, która może ona nabyć w specjalnej, rocznej lub dwuletniej szkole. Wiele asystentek z czasem postanawia zacząć studiować stomatologie i w przyszłości też zostać dentystkami. Z pewnością jest to bardzo pozytywne rozwiązanie, gdyż awans zawodowy pozwoli im na wygodniejsze życie, a praca dentysty może im się wydawać znacznie ciekawsza od pracy asystentki.

Zalety jazdy na rowerze

Lekarze, dietetycy i trenerzy są zgodni odnośnie tego, że aby zachować zdrowie oraz piękną, szczupłą i muskularną jednocześnie sylwetkę, należy uprawiać sport. Można pływać, biegać, grać w siatkówkę czy jeździć na nartach lub chodzić po górach. Najlepiej zaś łączyć kilka różnych aktywności fizycznych, gdyż każda z nich pozwala rozwinąć inne partie mięśni. Jednym z najbardziej polecanych sportów okazuje się jazda na rowerze. Angażuje ona mięśnie nóg, pośladków i brzucha, a w mniejszym stopniu również pleców i ramion. Pomaga spalić tłuszcz oraz pobudzić przemianę materii. Kolarstwo służy ponadto wyrobieniu doskonałej kondycji, jak też dotlenia mózg, poprawia nastrój i odpręża. Niektórzy ludzie jeżdżą do i z pracy na rowerze. Inni wsiadają na rower po południu czy wieczorem, po skończeniu obowiązków służbowych, a jeszcze inni robią to jedynie podczas weekendów, gdyż w ciągu tygodnia brakuje im czasu i sił na aktywność sportową. Jazda na rowerze jest szczególnie polecana osobom otyłym, gdyż pomaga w przyjemny sposób schudnąć. Ponadto zaleca się ją tym, którzy cierpią na anemię, depresję czy inne dolegliwości nerwowe, oczywiście w połączeniu z odpowiednią dietą, bogatą w witaminy, żelazo, wapń, węglowodany i białka. Na rowerze jeździ sporo ludzi młodych, ale także ci w średnim i starszym wieku. Aż miło patrzeć na kolarzy, którzy przez tą aktywność budują własne zdrowie i atrakcyjność.

Sposoby na cellulit

Cellulit, czyli skórka pomarańczowa pojawia się przede wszystkim u kobiet. Mężczyźni mają ją znacznie rzadziej. Cellulit pojawia się głownie u osób okrągłych czy otyłych, jednak bywa, że dotyka też ciał osób szczupłych. Powodem jego powstawania jest zła gospodarka hormonalna organizmu i zła przemiana materii, a zatem przede wszystkim niewłaściwa dieta. Aby pozbyć się cellulitu, należy zaprzestać spożywania słodyczy, słonych przekąsek i fast foodów oraz potraw smażonych i tłustych mięs. Łakocie warto zastąpić orzechami oraz świeżymi i suszonymi owocami, sól ziołami, a błyskawicznie przyrządzane potrawy domowymi zupami i sałatkami oraz warzywami gotowanymi na parze czy pieczonymi na grillu, jak też ciemnym ryżem i makaronem. Zamiast cukru do herbaty czy soku powinniśmy dodawać miodu. Tłuszcz zwierzęcy dobrze zaś zastąpić roślinnym, który znajduje się głównie w oliwkach, awokado, orzechach, sezamie, słoneczniku, dyni. Znakomitym lekarstwem na skórkę pomarańczową okazuje się też pływanie. Również chłodny prysznic, szczególnie z peeliengiem i masażem, pomoże nam pozbyć się nieestetycznych grudek tłuszczu. Na spalanie tłuszczu, a zatem również cellulitu korzystny wpływ ma też jakakolwiek aktywność ruchowa. Poza pływaniem wskazany jest aerobic, bieganie, jazda na rowerze. Ćwiczeni te aktywizują bowiem głównie dolne partie ciała, w których najczęściej pojawia się cellulit. Walka ze skórką pomarańczowa jest trudna i wymaga czasu, lecz warto ją podjąć.

Problemy z włosami

Piękne, lśniące i gęste włosy świadczą o zdrowiu całego ciała, z pewnością też prezentują się bardzo atrakcyjnie, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Zyskują one aprobatę i podziw zarówno wtedy, gdy są proste, jak i wtedy, gdy falują lub mocno się kręcą. Niestety, rzadko kto może się poszczycić takimi włosami. Niektórzy mają bardzo rzadkie czupryny, innym stopniowo się one coraz bardziej przerzedzają. Wiele osób ubolewa tez nad sowim siwieniem, nad nadmierną tłustością włosów czy nad łupieżem. Na szczęście, z każdym z tych problemów można sobie poradzić, przynajmniej częściowo. Przede wszystkim, aby wzmocnić włosy, trzeba podciąć ich końcówki i przynajmniej na pewien czas zaniechać farbowania, trwałej ondulacji, suszenia i modelowania. Trzeba natomiast kupić dobry szampon i odżywkę, dostosowane do naszego typu włosów. Warto też odżywić włosy od środka, odpowiednio się odżywiając. Włosom służą orzechy, awokado, oliwa z oliwek, marchew, grzyby, algi. Na pewno będą tez one w lepszym stanie, gdy cały nasz organizm będzie sprawnie funkcjonował. Dlatego też, gdy chcemy poprawić stan swojej czupryny oraz innych części ciała, powinniśmy dostawić słodycze i fast foody i zacząć uprawiać jakiś port oraz oczyszczać organizm z toksyn przez chodzenie do sauny. W ten sposób z pewnością poprawimy swoje ogólne zdrowie, a tym samym również włosy. Będziemy lepiej się czuć i wyglądać znacznie atrakcyjniej oraz młodziej.

Dbałość o cerę tłustą

Tłusta cera to problem wielu kobiet. Zazwyczaj są to nastolatki, ale czasami ten typ skóry zdarza się też u osób po dwudziestce, a nawet po czterdziestce. Tłusta cera zwykle mocno się świeci, pojawiają się na niej wypryski. Nie wygląda to zbyt ładnie. Dlatego też należy otoczyć ten typ cery szczególną opieką i pielęgnacją. Przede wszystkim, trzeba stosownie się odżywiać, aby nie pobudzać łojotoku, a wręcz przeciwnie, przywrócić skórze równowagę. Tłuszcze zwierzęce warto zamienić na tłuszcze roślinne. Szczególnie korzystna dla cery okazuje się oliwa z oliwek, orzechy oraz awokado, a także pestki dyni i słonecznika oraz ziarno sezamu. Ponadto należy spożywać dużo produktów z witaminą D, a zatem grzybów, drożdży, alg, chudego nabiału i jajek, ryb. Warto też jeść warzywa i owoce bogate w witaminy A i E, jak marchew. Aby nasza skóra była mniej tłusta, dobrze też zadbać o odpowiednią przemianę materii, a zatem spożywać dużo produktów bogatych w błonnik, jak rośliny strączkowe, kapusta, sałata, jabłka, kiwi, produkty pełnoziarniste, orzechy. Stan naszej cery poprawia również zioła, zwłaszcza bratek, skrzyp i rumianek. Można je zarówno pić, jak też robić z nich okłady na twarz. Warto również przyrządzać domowe maseczki z drożdży i miodu lub ze świeżych owoców czy ogórków. Doskonale sprawdza się też domowy peeling z cukru, soli i soku z cytryny. Ponadto trzeba stosować antybakteryjne mydło i tonik.

Jak się bezpiecznie opalać

Słońce jest nam niezbędne do tego, aby nasz organizm funkcjonował prawidłowo. Ze światłą słonecznego czerpiemy witaminę D, która pomaga budować zdrową skórę, kości, zęby, włosy i paznokcie. W trakcie opalania wygrzewamy całe ciało, leczymy chore nerki i pęcherz moczowy, a także bóle reumatyczne. Ponadto energia słoneczna odpręża nas, poprawia nam nastrój, leczy z apatii i depresji. Opalona skóra jest też bardzo modna. Nic zatem dziwnego, że większość osób to latem najładniej wygląda i ma najwięcej energii. Spędzanie czasu na świeżym powietrzu, długie spacery, opalanie i pływanie służą bowiem zdrowiu i urodzie. Jednak nadmiar światła słonecznego może doprowadzić do poparzeń i reakcji uczuleniowych, szczególnie u osób o jasnej karnacji, blondynów i rudzielców. Dlatego też przed opalaniem należy nasmarować ciało oliwką czy kremem z filtrem. Im jaśniejsza nasza skóra, tym mocniejszy powinien być filtr. Dobrze też w trakcie przebywania na słońcu jak najwięcej pić i spędzać czasu w wodzie. Wówczas nasz skóra nie utraci zbyt wiele wody, a dzięki temu nie wysuszy się nadmiernie ani nie poparzy. Po zakończeniu kąpieli słonecznej dobrze jest też ponownie nawilżyć skórę oliwką czy kremem. Ponadto warto przyzwyczajać ciało do słońca stopniowo, najpierw opalać się przez godzinę dziennie, później stopniowo przez dwie czy trzy. Wówczas nasza skóra przyzwyczai się do słońca i nie będzie na nie reagowała negatywnie.